Dezynfekcja – zwalczanie drobnoustrojów

Dezynfekcja – postępowanie mające na celu niszczenie drobnoustrojów. Dezynfekcja niszczy formy wegetatywne mikroorganizmów, ale nie zawsze usuwa formy przetrwalnikowe.
Zdezynfekowany materiał nie musi być jałowy.
Dezynfekcja, w przeciwieństwie do antyseptyki dotyczy przedmiotów i powierzchni użytkowych.

Do dezynfekcji stosuje się czynniki chemiczne i/lub fizyczne.

  1. Czynniki fizyczne:
    1. Para wodna – do dezynfekcji wcześniej oczyszczonego sprzętu, odzieży, unieszkodliwiania odpadów, używa się pary wodnej w temperaturze 100–105 °C pod zmniejszonym ciśnieniem. Pary wodnej pod normalnym ciśnieniem używa się do odkażania m.in. wyposażenia sanitarnego.
    2. Promieniowanie – do odkażania używa się promieni UV o długości fali 256 nm, które niszczą drobnoustroje w powietrzu i na niezasłoniętych powierzchniach.
  2. Czynniki chemiczne:
    1. czwartorzędowe sole amoniowe
    2. alkohole, np. alkohol etylowy, alkohol izopropylowy
    3. aldehydy, np. formaldehyd, aldehyd glutarowy
    4. związki fenolowe, np. krezol, rezorcynol
    5. biguanidy, np. chlorheksydyna
    6. związki metali ciężkich, np. srebra, miedzi, rtęci
    7. związki halogenowe, np. jodyna, chloramina, jodofory
    8. fiolet krystaliczny, mleczan etakrydyny
    9. utleniacze – nadtlenki, np. H2O2 lub nadmanganiany, np. nadmanganian potasu; ozon – stosowany do ozonowania wody oraz dezynfekcji pomieszczeń, przedmiotów, urządzeń itd.
    10. tenzydy, np. mydła,
    11. kwasy i zasady.

Doboru odpowiedniej metody dokonujemy indywidualnie do danego problemu.